Dat is moeilijk met zekerheid te beantwoorden, maar ik heb er een theorie over...

Onze vrienden in Australië, Jaap en Irma (Jaap heeft deze website gebouwd) vertelden onlangs wat ze zelf hadden meegemaakt in Australië. Zij komen soms op afgelegen farms die niet zijn aangesloten op het electriciteitsnetwerk. In plaats daarvan maken ze gebruik van zonne-energie, die gebaseerd is op gelijkstroom i.p.v. wisselstroom met een bepaalde (wissel)frequentie. Het viel hen op dat op al die boerderijen zo'n prettige rust heerst. Het 'voelt' anders daar, rustiger.
Jaap en Irma wonen zelf ook behoorlijk afgelegen, maar zijn wel aangesloten op het electriciteitsnetwerk. Soms echter hapert dat en dan valt de stroom uit. Op een dag hadden ze zelfs een stroomstoring die de hele dag duurde en ze merkten zelf dat ze aan het eind van die dag enorm tot rust gekomen waren. Echt opvallend vonden ze dat.
Wat ik denk is dat de Akaija u diezelfde rust geeft. In heel Europa is de ether verstoord door de trillingen van electromagnetisme, door electriciteitsnetwerken. Die trillingen reiken heel ver en smelten met elkaar samen, vormen samen een grote deken over het continent van electrische mist, electrosmog.

Sinds de mobiele telefonie zijn er naast electriciteitsnetwerken de GSM-zendmasten bijgekomen, die ook deze trillingen uitzenden. Momenteel is men hard bezig om daarnaast de UMTS-zendmasten voor 'veilig' te verklaren. Daar is waanzinnig veel geld mee gemoeid. We staan dus bloot aan een overvloed aan trillingen en er komen er alleen nog maar meer bij. Al die trillingen werken op ons in, maar we zijn het ons niet eens meer bewust. Pas als we ver weg in de ruime natuur kunnen verblijven komen we tot rust. De vakantie zelf brengt dat met zich mee uiteraard, maar het is ook het ontbreken van dit soort invloeden. Echter, zelfs op onze vakantieadressen staan tegenwoordig zendmasten. En in de ruimte bevindt zich een schild van honderden satellieten...

Vergelijk het met het water van een binnen-zwembad 's morgens vroeg. Dat water staat volkomen stil, is zo glad als een spiegel. Je kunt elk voorwerp op de bodem haarscherp zien. Ga je met 1 vinger het water beroeren dan begint vanuit dat punt het water te rimpelen in concentrische cirkels. Voeg je daar op verschillende plaatsen langs de kant meerdere vingers aan toe dan wordt het water steeds onrustiger. De cirkels bereiken elkaar en op die plaatsen worden de golfjes dubbel zo hoog (hot-spots). Het hele zwembad is onrustig geworden, de bodem is onzichtbaar. Zo is het ook met alle kunstmatige straling om en over ons heen... het contact naar de kosmos is geblokkeerd.

Uit de vele reacties van mensen die een Akaija dragen blijkt dat veruit de meest gehoorde reactie is dat mensen zich 'rustiger' voelen. We vermoeden dat het de rust is van het in verbinding zijn met de kosmos en met het trillingsveld van de Aarde zelf (de Schumann-frequentie). Dat zijn onze bronnen van levensenergie die door electro-magnetische trillingen worden overstemd. We verliezen het contact naar 'boven' (de bodem is onzichtbaar) en ons lichaam raakt van slag. Onderzoek heeft aangetoond dat mensen die dag en nacht in een zgn. Kooi van Faraday verblijven, en ook zijn afgeschermd van daglicht, na verloop van een aantal dagen een heel ander slaappatroon ontwikkelen. Ze worden namelijk afgeschermd van de Schumannfrequentie, het basisritme van de Aarde.
In afgelegen gebieden, waar de deken van electrosmog vrijwel ontbreekt, op bergtoppen zonder zendmast, op zee, in natuurgebieden, kunt u zich nog verbinden met dat energieveld. Daar komt u tot rust, daar kunt u mediteren, daar heeft u in stilte weer verbinding met...

'Die toekomst is een mysterie voor ons, we begrijpen niet waartoe alle buffels zijn geslacht, de wilde paarden zijn getemd, de verborgen uithoeken van het bos met mensengeuren doortrokken zijn, en het uitzicht over de groene heuvels overstemd wordt door pratende kabels.' (Chief Seattle, 1851)

De Akaija geeft u die verbinding weer terug met het ons omringende kosmische energieveld. Uw energie wordt aangevuld, gaat beter stromen en u bent minder gevoelig voor stoorfactoren, waaronder electrosmog. De Akaija neutraliseert die straling niet, maar maakt uw eigen energieveld sterker, juist door die verbinding. Want voorlopig zullen we niet veel kunnen ondernemen tegen de invloed van zoveel miljarden euro's die aan de basis staan van de mobiele telefonie. En ook het electriciteitsnetwerk is nu nog noodzakelijk. Maar het zou boeiend zijn om een toekomst te schetsen met een wereld die hernieuwd het contact met de kosmische energie aangegaan is. Dan gaan we als beschaving pas echt vooruit, in plaats van steeds verder afgeschermd te worden van de bron van onze levensenergie.

De Akaija helpt u daarbij. Het is een sieraad uit de Lichtwereld.

De Akaija wordt gemaakt van 1e gehalte of sterling zilver, hetgeen betekent dat er 92,5 % zilver in verwerkt is. Dat is gebruikelijk voor zilveren sieraden. De andere 7,5% bestaat grotendeels uit koper, en daarnaast worden er soms minieme hoeveelheden andere metalen aan toegevoegd die de vloeibaarheid van het zilver tijdens het gieten, de hardheid, de buigzaamheid, etc beïnvloeden. Zuiver zilver is namelijk 'boterzacht. Er wordt overigens geen nikkel en cadmium gebruikt in de Akaija's.
Daarnaast worden de huidige Akaija's voorzien van een superdun laagje rodium. Rodium is ook een (duur) edelmetaal, is iets harder dan zilver en iets krasbestendiger en geeft ook een betere bescherming tegen het zwart worden van zilver, dat gewoon een eigenschap is van zilver. Zilver kan namelijk soms zwart worden. Een zilverpoetser van het koninklijk huis vertelde ooit eens dat als het buiten gesneeuwd heeft, dat hij dan extra veel werk had, omdat zilver dan snel zwart wordt. Klinkt gek, maar hij kan het weten.

We hebben tijdens de warme zomer van 2006 extra veel vragen gekregen van mensen bij wie hun Akaija dof geworden is. Dit heeft vermoedelijk te maken met het zweterige warme weer. Dat is dus 1 mogelijke oorzaak.

Inmiddels (op het moment dat ik dit schrijf is het - een nogal koele - zomer 2007) hebben we best heel veel Akaija's in de omloop gebracht en door de ervaringen van mensen beginnen we een vermoeden te krijgen dat het dof worden van de Akaija ook te maken kan hebben met een aantal andere oorzaken.
Nog even ter herinnering... het verhaal hieronder is niet wetenschappelijk, maar gebaseerd op onze bevindingen, naar aanleiding van uw vragen en ervaringen.

Er zijn bepaalde typen mensen die extra gevoelig lijken te zijn voor het dof worden van hun zilveren Akaija:
-mensen die met heel veel stress te maken hebben, of nog onverwerkte trauma's bij zich dragen (b.v. rouwverwerking)
-mensen die veel electromagnetische straling over zich heen krijgen. Denk hierbij aan hoogspanningsleidingen vlakbij, spoorlijnen, computers, DECT-telefoons, zendmasten, etc. Het is zelfs zo dat een Akaija die vlak voor een slechte kwaliteit monitor ligt na verloop van tijd heel dof kan worden. Dan hoeft hij dus niet eens gedragen te worden.
-Mensen die veel medicijnen gebruiken, al geldt dat vermoedelijk niet voor alle medicijnen.
-Mensen die verslaafd zijn aan b.v. sigaretten, alcohol, etc.
-Mensen die erg depressief zijn (maar deze mensen gebruiken vaak ook medicijnen en vaak is het zo dat zij meer roken. Geen oordeel hierover hoor, maar het is gewoon een gegeven en heel begrijpelijk. Alles hangt met elkaar samen tenslotte.
-Mensen die erg gevoelig of zelfs mediamiek zijn en blootstaan aan 'aanvallen' van entiteiten omdat zijn (nog) niet weten hoe zich daartegen af te schermen.

Wat de Akaija namelijk doet is die mensen beschermen tegen deze invloeden, omdat hij deze energieën in zich opneemt en probeert weg te sturen, aan de kosmos overdraagt. Tegelijker wordt het eigen energiesysteem versterkt, waardoor nieuwe negatieve energieën zich minder goed kunnen verankeren in uw systeem.

Normaal gesproken is de doffe glans het beste te verwijderen door een beetje zilverpoets op een koordje of touwtje aan te brengen en dat door de Akaija heen en weer bewegen. Ik gebruik zelf een bankschroef om het ene einde vast te klemmen en gebruik speciale polijstpasta's, maar uw Akaija is reeds gepolijst en voor het ophalen van de glans is zilverpoets voldoende. Het ene einde van het koord onder je voet klemmen is ook handig. Je hebt namelijk 3 'handen' nodig: twee voor het vasthouden van het koord, en 1 om de Akaija heen en weer te bewegen.
In zeldzame gevallen heeft ook dat geen enkele zin omdat 'het' (de stof, de kleur, de energie) door het metaal heen is getrokken. Dat laatste was b.v. het geval bij een man die veel sigaretten rookt en gemiddeld tussen de 4 en 6 biertjes per dag dronk en dat al jaren deed. Zijn Akaija was na 3 maanden niet alleen heel dof geworden, maar zelfs knalgeel. Ik ben minuten lang met een polijstmachine aan het polijsten geweest om hem weer helder te krijgen, maar dat is totaal niet gelukt. Er was zelfs totaal geen enkel effect zichtbaar, terwijl polijstmiddelen toch snel een laag zilver wegschuren. Kennelijk heeft de Akaija ofwel de nicotine via het zweet in zich opgenomen, ofwel de gal uit z'n systeem, want bij overmatig gebruik van medicijnen, sigaretten, alcohol, maar ook door b.v. chemokuren, etc staat komt de lever flink onder druk te staan. Dat orgaan probeert namelijk gifstoffen (overigens zijn ook negatieve energieën en stress 'gif' voor de lever) af te voeren/ontgiften. Hij heeft nu een nieuwe Akaija die ook geler aan het worden is, maar niet zo snel als de eerste. Ditzelfde hebben we overigens van meer personen gehoord, maar niet altijd zelf geconstateerd.

Met de gouden hebben we nog niet gehoord dat hij dof is geworden.

Waar het om gaat is dat dit verschijnsel hoort bij de werking van de Akaija, wat hij voor u doet of kan doen indien nodig. Tenslotte is het in niet alleen een sieraad, maar vooral een kosmisch instrument bedoeld om u te helpen.

Niet iedereen zal merken dat de Akaija hen helpt. Daarvoor zijn verschillende redenen aan te voeren:

Als je geen hoofdpijn hebt en je neemt een paracetamol, dan zal je van die paracetamol niets merken. M.a.w. vooral mensen die goed in hun vel zitten en over een gezond energiesysteem beschikken, zullen niet altijd veel merken van de Akaija. Maar wat we dan vaak wel horen is dat ze het gewoon een heel mooi sieraad vinden en zich ertoe aangetrokken voelen. De symboliek spreekt hen aan. Bovendien zal de Akaija hen, ook als ze er niets van merken, toch bescherming geven. In heel simpele bewoordingen gesteld: De Akaija houdt uw energiesysteem gaande.

Een andere reden dat de Akaija in sommige gevallen niet werkt, terwijl die mensen toch heel erg ziek zijn, kan zijn dat de Akaija niet mag werken, of dat maar in hele lichte mate doet. Dit is een beladen uitspraak die we zeer zeker niet als excuus willen gebruiken in het geval dat de Akaija niet werkt zoals u hoopt dat hij zal doen, want misschien worden er bepaalde verwachtingen bij u gewekt door al deze informatie.
De gedachte hierbij is deze: We zijn op Aarde in een leerschool, en soms maakt een bepaalde ziekte deel uit van de lesstof. Onze gidsen in de Lichtwereld bewaken die lesstof, dat plan, dat te maken heeft met de reden dat we naar de Aarde toegekomen zijn, b.v. het overwinnen van angst, het leren accepteren, het leren omgaan met, het sterker worden in,... Zij zullen ervoor waken dat de Akaija daar niet mee in conflict is. Maar evenzogoed kan de Akaija deel uitmaken van datzelfde plan en ontvangt u op het juiste moment verlichting of hulp door middel van een instrument zoals de Akaija.

Een veelgehoorde uitspraak van mensen is dat zij zich er enorm toe aangetrokken voelen, toen zij voor het eerst een Akaija, of een foto ervan zagen. Het bleef maar in hun hoofd zitten. Als u dat gevoel had toen u voor het eerst een Akaija zag, mag u er vanuit gaan dat er een zachte impuls in u gelegd werd door... uw gids? Het is niets voor niets een sieraad uit de Lichtwereld, gemaakt om ons mensen op Aarde te helpen, om verlichting te geven. Dan komt een Akaija niet zomaar op uw pad.

Dit is ingewikkelde materie die te maken met het doel waartoe wij op Aarde zijn, de zin van ziekzijn, het groeien in bewustzijn... en Liefde. Dit kan voor u een zeer belastend onderwerp zijn om mee geconfronteerd te worden, want sommige van u zouden weleens ernstig ziek kunnen zijn, nare dingen meemaken (of mensen kennen die...) en zich af kunnen vragen waarom God, de Alkracht, dit toch allemaal maar toelaat. Die vraag heeft Linda, mijn overleden vriendin zich ook eindeloos gesteld toen ze ziek was en ontzettend veel pijn had.
Ik volsta ermee dit in slechts enkele zinnen aan te raken. Mocht u hier vragen over hebben of hierover willen praten, schroomt u dan niet contact op te nemen.

PS. voor de zwartkijkers onder ons: denk nu niet gelijk dat als u van de Akaija niet veel merkt of voelt, dat u dus een 'enge ziekte' heeft. Of dat als uw Akaija geplet wordt onder een tafelpoot, die dus niet voor u bestemd is. Inderdaad kan het zo zijn dat u de Akaija dan niet meer nodig hebt, tijdelijk even weg moet leggen, of niet meer mag hebben om wat voor reden dan ook. Maar... misschien moet u hem beter bij u houden in plaats van hem steeds ergens anders neer te leggen. Of misschien moet u gewoon leren voorzichtig te zijn... Ofwel, generaliseer niet te snel, maar blijf nadenken en voelen.

We hebben nu van verschillende mensen gehoord dat ze heel erg moe van de Akaija werden vanaf het moment dat ze ermee in aanraking kwamen. Een hele vriendelijke, maar zeer hardwerkende vrouw die zich nooit ziek meldde, vertelde aan de telefoon zelfs dat ze de Akaija een week om had gehad en gedurende die week behalve werken niets anders had gedaan dan slapen en zelfs overdag moeite had haar ogen op te houden. Ze heeft de Akaija na die week dan ook weer afgedaan.

Wat ons bij navraag opvalt is dat al deze mensen een zeer hectisch bestaan leiden, vaak verantwoordelijke functies hebben en niet snel geneigd zijn tijd voor zichzelf uit te trekken.

Dit effect van de Akaija heeft te maken met regulatie. De energiebanen worden door de Akaija geopend, hersteld, versterkt, etc. Vergelijk het maar met een bloedvatensysteem. Mensen met dichtgeslibde energiebanen hebben weinig energie. Door het dragen van de Akaija zullen ze merken dat ze meer energie krijgen. Als mensen echter teveel van zichzelf eisen en niet willen luisteren naar wat hun lichaam van hen vraagt, zetten ze hun energiebanen wat verder open en kunnen dan nog lange tijd op pure wilskracht doorgaan. Dit is echter een vorm van roofbouw en veroorzaakt op termijn veranderingen in de energiebanen. De Akaija herstelt deze energiebanen weer en die mensen zullen merken dat ze om te beginnen veel slaap nodig hebben.

Wil je dat niet dan kunnen we alleen maar zeggen: Ga geen Akaija dragen.

Overigens is de hierboven genoemde vrouw enkele weken na dat telefoongesprek gedurende een maand uit de running geweest. Het was haar allemaal teveel geworden...

De Akaija opent een kanaal naar het ons omringende energieveld. Deze energie stroomt net als water, ruimt blokkades op, reinigt, reguleert, etc. We zijn van mening dat dit eerder aanvullend werkt op wat mensen soms al dragen dan dat er een 'conflict' ontstaat met de Akaija

Nee. Niet doen.

Het is natuurlijk uw eigen beslissing, maar als u ons advies vraagt in dezen is dit ons antwoord.
Uw Akaija is persoonlijk. Wanneer u uw Akaija een tijdje gedragen heeft en u leent hem uit aan iemand anders, dan is de kans groot dat hij voor die persoon nog goed zal werken, maar als u hem daarna weer terug krijgt, zult u hoogstwaarschijnlijk merken dat uw Akaija niet meer bij u past. Wij hebben dit nu van enkele mensen gehoord die dat gedaan hebben en samengevat komen de bevindingen hierop neer: 'Hij voelt niet meer aan als de mijne'. "Het is nu net alsof ik een dood ding om mijn nek heb hangen'. 'Hij doet niets meer'.
Waarom dit precies zo is kunnen we op dit moment niet goed beantwoorden. Vermoedelijk heeft dit te maken met onze begeleiders en gidsen. Zij zorgen ervoor dat u iets in handen krijgt dat u helpt, omdat zij dat voor u van belang vinden. Als u het dan weggeeft...

Overigens hoeft u niet bang te zijn dat door het tijdelijk in handen geven van uw Akaija aan een ander, b.v. om hem te laten zien en voelen, de werking nadelig beïnvloed wordt. Dat doet bijna iedereen voor zover wij weten.

De Akaija is op een merkwaardige manier ontstaan...
Het was ongeveer een half jaar na het overlijden van Linda en ik was net weer begonnen te schilderen, mijn grote hobby. Bovendien was ik langere tijd geïntrigeerd door spiralen en vortexen. Ik had juist een schilderij gemaakt, getiteld 'Aurahealer' (zie foto) en ik had het gevoel... hier moet nog iets aan toegevoegd worden. Het probleem waarmee ik in m'n hoofd rondliep was dat een vortex/spiraal van binnen naar buiten gaat, of omgekeerd van buiten naar binnen beweegt. Een vortex is eigenlijk een 3-dimensionale spiraal, waarbij de energie van buiten naar binnen en tegelijk van boven naar beneden beweegt. Maar voor mijn gevoel moesten alle bewegingen gelijktijdig aanwezig zijn, dus zowel van buiten naar binnen, als van binnen naar buiten, en dus ook van boven naar beneden en van beneden naar boven. Ergens in het centrum van die spiraal zou dus de beweging van de naar binnengaande spiraal moeten worden omgekeerd om weer naar buiten te kunnen gaan. Maar als je in 1 bepaalde richting door blijft 'spiralen' dan gaat de lijn zichzelf kruisen en dat kon volgens mij niet. Vraag me niet waarom, dat was een 'gevoel'. Al spelende met ijzerdraadjes bedacht ik een oplossing. Het figuurtje dat ik vond hield ik tegen het licht en tekende ik na op het schilderij met bladgoud. Dat symbool was de Akaija in zijn oervorm, al noemden we het toen anders, nl. 'omkeersymbool'.

Ik was op dat moment geen edelsmid en het duurde daarom nog twee jaar voordat ik op het idee kwam om dit symbool uit te gaan werken in zilver. We hadden namelijk ontdekt dat dit schilderij veel kracht in zich herbergt dat door middel van diverse vormen van electro-acupunctuur aangetoond kon worden.

Kort samengevat ligt er in de Akaija een kosmisch/geometrisch principe besloten.

Dit principe is: Omkering
B.v. omkering van de draairichting. Van een spiraal... maar ook van een hemellichaam dat om z'n as kantelt en de andere kant gaat uitdraaien. Het beste kun je je dat voorstellen aan de hand van de Aarde, die elke 24 uur eenmaal om haar as draait, waarbij de zon in het Oosten opkomt en in het Westen ondergaat.
Als de Aarde 180 graden om zijn rotatieas zou kantelen, wordt de Noordpool de Zuidpool en omgekeerd. De zon zal daarna in het Westen opkomen en in het Oosten ondergaan. In feite spreek je hier over een spin-inversie van de planeet Aarde. Zo'n kanteling gebeurt tijdens het draaien van het (hemel)lichaam, de Aarde in dit voorbeeld.
Om verwarring te voorkomen: dit proces is niet hetzelfde is als het verschuiven van de magnetische polen. Het betreft hier een kanteling van de rotatie-as, geen ompoling.

De Hopi-Indianen, de Maya's en ook Nostradamus, hebben dit in het verleden overigens al voorspeld en het schijnt dat dit zich al eens vaker heeft voorgedaan in de geschiedenis. Daarbij wordt gesproken over 3 dagen duisternis. En dat kan kloppen, want... stel dat de Noordpool van de Aarde naar de zon toe om zou kantelen, dan zou een deel van het Noordelijk Halfrond 2 tot 3 dagen in de zon terecht komen en een deel van het Zuidelijk Halfrond 2 tot 3 dagen in duisternis gehuld zijn. Andere delen van de Aarde zouden een onregelmatige wisseling van dag en nacht meemaken. De kanteling van de Aard-as zou zich volgens dat scenerio in twee tot drie dagen voltrekken. De Aarde hoeft tenslotte niet eerst tot stilstand te komen om vervolgens in tegenovergestelde richting op gang te moeten komen. Dat zou onwaarschijnlijk veel energie vergen, lange tijd in beslag nemen en catastrofaal zijn voor al het leven op Aarde. Een aardaskanteling tijdens het draaien zal dat niet zijn, want de draaisnelheid wordt niet beïnvloed. Maar ongemerkt zal zoiets zeker niet voorbij gaan... als het zich al zou voordoen.

Uitgaande van wat in de natuurkunde bekend is over electronen-spin-inversies, namelijk dat deze worden veroorzaakt door een heel sterk electro-magnetisch veld, vraag je je af welke kracht groot genoeg zou kunnen zijn om de Aard-as te doen kantelen. Dit zou te maken kunnen hebben met de Zon, die kort voor het begin van een nieuwe cyclus staat (vanaf 2012), en momenteel een toenemende activiteit te zien geeft in de electro-magnetisch geladen zonnestormen, terwijl ze juist heel rustig zou moeten zijn. Een tweede oorzaak zou te maken kunnen hebben met menselijk ingrijpen, zoals het toenemende gebruik van electriciteit (hoogspanningsleidingen) en mobiele telefonie (massa's antennes). Wie zal het zeggen?

Nou is er iets heel geks met het omkeren van draaiende lichamen. In kosmisch opzicht bestaat er namelijk geen boven en geen beneden, want wat is boven en wat is beneden? Als je de Aarde van boven de Noordpool bekijkt draait zij met de klok mee. Maar als je haar van onder de Zuidpool bekijkt draait zij tegen de klok in. Zij heeft beide bewegingen reeds in zich. Haar beweging is dus relatief t.o.v. je standpunt of t.o.v. andere hemellichamen. Ook dit principe hoort bij de kosmos en wordt 'dualiteit' genoemd. Het is Yin-Yang, Goed-Kwaad, Licht-Donker, Links-Rechts, etc. Daarover past geen oordeel. Het bestaat... het is. Het omkeren van de bewegingsrichting is dus eigenlijk een illusie. En toch ook weer niet.

Hoe past de Akaija nu in dit plaatje?
Kijkend naar de Akaija hier links zie je horizontaal een cirkel. Dat is de evenaar.
Van boven af (op de foto) op de cirkel kijkend splitst zich een lijn, tegen de klok in, van de evenaar af. Die lijn beweegt naar boven, naar beneden, weer naar boven en fuseert weer met de evenaar. Herinner je je nog de getallen van 'Akaija'? De 'K' splitst zich in 2 enen: 11 en de IJ (9+10) fuseert tot een 1. Zou dat toeval zijn? Maar... in omgekeerde richting! Neem nu de Aarde in gedachten. Stel je voor dat zij helemaal transparant is en dat zich op de evenaar een hele grote felle lamp bevindt.
Terwijl de Aarde om haar 24-uurs as draait volg je de lamp en na 24 uur is de lamp weer op hetzelfde punt aangekomen. Zij heeft een volledige cirkel beschreven.
Stel nu dat de Aarde in een tijdsbestek van om en nabij twee dagen om haar as zou kantelen. Als je de beweging van de lamp daarbij volgt zul je ontdekken dat zij een baan beschrijft precies zoals de Akaija weergeeft.

De Akaija heeft zich inmiddels bij een groot aantal electro-acupunctuur-therapeuten die werken met een onder de naam Biofotonen-Therapeuten, al bewezen. Bij deze therapie (zie www.health-angel.com) kan namelijk een verschijnsel worden gemeten en behandeld dat (binnen deze therapie) 'electronen-spin-inversies' wordt genoemd. Dit verschijnsel komt bij een toenemend aantal (inmiddels meer dan 70%) van de cliënten voor en is een gevolg van electromagnetische straling. De symptomen zijn ernstige vermoeidheid, niet uitgerust wakker worden, toenemende overgevoeligheid voor van alles, niet of averechts reageren op medicijnen, toenemende allergie, etc. Deze verschijnselen zijn een gevolg van een ernstig verzwakte aura onder invloed van electromagnetische straling.
De aura is het energie/lichtveld dat door ons lichaam wordt uitgezonden en ons beschermt tegen 'indrukken'. Alles wat wij waarnemen met onze zintuigen, inclusief het derde oog ofwel het zesde zintuig, zijn indrukken. Als onze aura verzwakt is komen deze indrukken ongefilterd bij ons binnen, zijn we makkelijker te beïnvloeden (ook door entiteiten) en worden wij doodmoe. Onder ideale omstandigheden kan men zich hiervan vanzelf herstellen, door b.v. op vakantie te gaan in een stralingsarme omgeving, zodat het energiesysteem weer sterker wordt. Maar komt men weer terug in een stralingsrijke omgeving is de kans groot dat het weer terugkomt. De Biofotonentherapeuten en de Akaija blijken elkaar hierin uitstekend aan te kunnen vullen, want deze therapeuten zijn heel snel in staat het verschijnsel 'spin-inversie' om te draaien. EN... de Akaija is (in de meeste gevallen) in staat om te voorkomen dat dit verschijnsel (opnieuw) optreedt door het energiesysteem van mensen te versterken. Deze bewering wordt ondersteund door een groeiend aantal Biophotonentherapeuten die met de Akaija werken.

Wie weet... draagt elke Akaija zo een steentje bij om de Aarde overeind te houden. Is dat vergezocht...?

De boodschap van de Akaija is in elk geval een zeer liefdevolle... "Wij zijn Een", en als er 1 kracht in het universum tot alles in staat is dan is het wel de kracht van Liefde.

Maar misschien heeft de mensheid wel een harde doch liefdevolle les nodig. Een Aardaskanteling?
Wie weet...

Tijdens onze gesprekken met mensen over de Akaija en hun reacties daarop merken we dat er opvallend veel mensen zijn die last hebben van vermoeidheidsverschijnselen, die het gevoel hebben leeggezogen te worden, terwijl ze juist erg gevoelig en spiritueel zijn.

Gevoeliger worden betekent meer open staan voor dat wat er om ons heen is, voor de wereld, voor de mensen, en ook voor het onzichtbare, voor signalen die je opvangt. Als je je bewust bent van de noden van andere mensen kun je je in hun situatie verplaatsen, en begrijp je wat die mensen bezighoudt, begrijp je hun problemen, hun pijnen.

Wat er dan gebeurt is dat je aantrekkelijk bent voor mensen die hulp en aandacht nodig hebben. Mensen met problemen kunnen die problemen bij je kwijt en ze voelen zich bij beter worden, want ze worden begrepen, ze vinden een luisterend oor, een helpende hand, een schouder op uit te huilen.
Iemand die een probleem heeft, een verdriet, een ziekte, die dus hulp nodig heeft, vindt zijn of haar probleem belangrijk. In hun beleving staat HUN probleem centraal. Een zieke mag egoïstisch zijn, want hij of zij moet beter worden. Zij, maar dat geldt voor iedereen, hebben dat recht om om hulp te vragen.
Dat is prima, zolang ze maar niet te ver gaan in hun vraag naar aandacht. En daarin is het van belang dat ze weten waar de grens ligt. Die grens kunnen zij zelf meestal niet bepalen, maar moet hen aangegeven worden.

Grenzen aangeven heet dat, en juist gevoelige en spirituele mensen hebben daar vaak moeite mee. Ze offeren zichzelf op in het voordeel van hun medemens. "Zij hebben toch hulp nodig?" zeggen ze dan. "Ik moet dit toch doen? Dat hoort toch? Dat is toch goed?"

Stel b.v. dat iemand je belt met een probleem waar hij of zij mee zit. Je hoort het verhaal aan, geeft wat adviezen, leeft mee... Maar dan kan het gebeuren dat die ander aan je blijft trekken. Jij wilt het gesprek afbreken, maar je merkt dat de ander nog weer iets en nog weer iets te berde brengt. Die voelt namelijk aan dat je het voor nu genoeg vindt, maar het gesprek doet hem/haar goed, ze krijgen er energie van etc, dus hoe langer ze je aan de lijn houden, hoe fijner het is. Dat haalt hen uit hun eenzaamheid. Soms gaan mensen nog veel verder en dreigen zelfs met woorden als 'ik moet je soms kunnen bellen, want als ik zo diep in de put zit heb ik iemand nodig. Als ik dan alleen blijf dan weet ik niet wat ik mezelf aan zal doen'. Dat gedrag heet morele chantage: jou een schuldgevoel aanpraten als jij niet doet wat zij willen.
En als je daarop in gaat, beschikken zij over jouw energie.

Als je in liefde andere mensen helpt geef je energie door aan de ander. Die energie ontvang je van Boven, van je gidsen, en die krijgen het weer van... de Alkracht, uit de Universele Bron, God, Allah...
Liefde stroomt... en stroomt... dat is haar aard. Liefde kun je niet bezitten of vasthouden.
Maar je gidsen weten ook wanneer genoeg genoeg is. Op dat moment stoppen zij met het geven van energie door jou heen. Dat weet je op zo'n moment, omdat je dan b.v. het gevoel krijgt van 'zo is het genoeg'. Of je wordt moe. Je kunt de aandacht niet meer vasthouden, etc. Misschien heb je wel een afspraak gepland of was je van plan iets te gaan doen.
Luister je niet naar die innerlijke stem, naar dat innerlijke gevoel van 'zo is het genoeg', dan blijf je doorgaan, vanuit de gedachte dat het probleem van de ander jouw probleem is. Dat je dit 'moet' doen. Misschien laat je die afspraak schieten. Je verandert je plannen. Je gaat je in bochten wringen etc.... om die ander maar te helpen. Je blijft doorgaan met energie geven, met luisteren, met wat dan ook.... En dan ga je over je grenzen heen.
Maar... daarvoor gebruik je nu je eigen energie, niet de energie die je doorgegeven werd door je gids. Je gids houdt ook rekening met de afspraken die je hebt, met de dingen die je verder moet doen. Die houdt ook rekening met dat wat JIJ nodig hebt. Jij hebt ook jouw leven, dat is belangrijk.
Natuurlijk zijn er uitzonderingen, noodgevallen etc... maar als dat zo is, dan weet je dat. En soms rechtvaardigt de situatie dat. Maar... in die gevallen krijg je ook alle hulp van boven die je nodig hebt.

Normaal gesproken is het niet de bedoeling dat je je helemaal opoffert voor andere mensen. Hun probleem is hun verantwoordelijkheid, niet de jouwe. Want als je je helemaal gegeven hebt aan enkele mensen, en je hebt niet geluisterd naar je innerlijke stem, je bent steeds over je grenzen heengegaan... dan kun je uiteindelijk niet meer. Je wordt moe, en steeds vermoeider... je kunt al die andere mensen die ook hulp nodig hebben niet meer helpen.
In de therapeutenwereld bestaat hier een woord voor: het hulpverlenersgat. Dat is een zogenaamd gat in de aura, waardoor alle energie wegloopt. Je staat open, iedereen kan jouw energie stelen, iedereen mag zo maar bij je binnen komen. Je beschermt jezelf niet. Soms krijgen deze mensen zelfs te maken met entiteiten, met 'lifters'. Je bent een prooi voor iedereen. Waar zijn je grenzen?

Wat kun je daar nu aan doen?
In feite is het antwoord heel eenvoudig: 1. Bewustwording. 2. Je angst overwinnen.
Je hoeft niet te gaan piekeren over wat je allemaal moet gaan doen om je grenzen te stellen. Waar het om gaat is dat je je bewust wordt op welk moment je over je grens heen gaat. Komt er iemand bij je, of belt er een vriend of vriendin die jou wil spreken over zijn of haar problemen... en je hebt tijd en gelegenheid om te luisteren... luister dan. Geef die persoon al je aandacht. Maar op een bepaald moment is genoeg genoeg. Dat moment kun je voelen. Als je gevoelig bent kun je dat.

Ga maar eens bij jezelf na of je je zo'n situatie voor de geest kunt halen. Wat deed je toen? Ben je doorgegaan? Waarom heb je het gesprek niet afgebroken? Waarom liet je dit gebeuren? Waarom ging je er toch naar toe, terwijl je al doodmoe was? Waarom heb geen andere oplossing bedacht? Moest JIJ zonodig op dat moment in de bres springen? Wat dat werkelijk de juiste beslissing? Misschien... maar misschien ook niet.

Meestal komt het neer op angst. Angst voor wat de ander daarvan zou zeggen. Angst voor de afkeuring van de ander. Angst om niet lief gevonden te worden. Dat heeft dus niet met hulpverlenen te maken, maar met je eigen angst.
Word je bewust van... Kijk naar al die gelegenheden dat je over je grenzen heen bent gegaan.
En als je je bewust bent van... dan weet je automatisch wat je daaraan moet doen.
Het zal in het begin niet meevallen, maar als je je angst overwint word je sterker. Misschien schiet je soms door en ben je te hard. Een andere keer wacht je te lang, pak je het verkeerd aan. Geeft niet. Blijf zoeken. Blijf leren. Blijf in Liefde.

Iemand die sterk in zijn of haar schoenen staat is een voorbeeld voor andere mensen, kan andere mensen helpen, en gaat er zelf niet aan ten onder.

Waarom nu dit verhaal?

Het is ons opgevallen dat de Akaija bij sommige van die mensen niet zo sterk lijkt te werken. Maar opvallend is dat er dan gesprekken en mailwisselingen op gang komen die vaak juist hierover gaan. Zou dat dan toch door de Akaija kunnen komen?
Wie weet.

Wat de Akaija doet is je energiesysteem versterken, je energiestroming gaande houden. Maar als je altijd je energie weggeeft, daarbij over je grenzen gaat, dan zul je daar niet veel van merken. Eerst moet er iets in jouzelf veranderen. Dan zul je merken dat je na verloop van tijd meer en meer energie hebt. De Akaija confronteert je ermee, maar de werkelijke verandering vindt daarbij in jouzelf plaats.

In juni 2007 is de eerste Akaija-nieuwsbrief uitgekomen. Deze eerste nieuwsbrief is voorlopig alleen gestuurd aan iedereen die een email-adres bij ons heeft achtergelaten (verder worden deze adressen nergens voor gebruikt hoor). Heeft u ook belangstelling hiervoor, maar wilt u vooralsnog geen Akaija kopen, laat het dan weten, en we zetten u op de lijst. Zie 'contact' voor het sturen van een e-mail. En als u absoluut geen nieuwsbrief wilt ontvangen dan is dat uiteraard ook goed. Dan maken we ook daar een notitie van. Wellicht ten overvloede: uw gegevens worden uiteraard niet doorgespeeld. Overigens zal er niet vaak een niewsbrief verschijnen, hooguit 2, misschien 3 per jaar, dus wees niet bang voor wekelijkse extra mail.

Daar zijn verschillende redenen voor.
1. De Akaija wordt met de hand gemaakt, d.w.z. gegoten en geheel handmatig afgewerkt. De Akaija blijkt vanwege z'n holle draadvorm niet machinaal afgewerkt te kunnen worden. Iedere Akaija vraagt veel zorg, aandacht en tijd en wordt nadien door ons persoonlijk gecontroleerd en geactiveerd. Daar zit een heel verhaal achter en indien u belangstelling heeft raden we u aan het boeiende verslag 'Akaija goes India' te lezen.
2. Alles dat met de Akaija te maken heeft is van de grond af opgebouwd om de Akaija in de wereld te brengen, d.w.z. ontwikkeling, juridisch advies, handelsmarges, belastingen, merk- en modelbescherming, adverteren, webdesign, reiskosten, etc, en vooral ontelbare uren. En dat allemaal voor één enkel sieraad... nou, niet helemaal, de Suzy-ama is er onlangs bijgekomen. Data er zoveel bij komt kijken hadden wij ook niet gedacht toen we hieraan begonnen en we vragen ons soms wel eens af: "Waar zijn we in hemelsnaam aan begonnen?"
Maar het is schitterend om op deze manier bij te dragen aan een nieuwe tijd, een nieuwe wereld.

Anders dan in winkels waarbij de winkelier en de klant elkaar zien en 'gelijk' oversteken bij de kassa, wordt er bij internetverkopen enig geduld en vertrouwen verwacht van de klant. Het voordeel is dan wel dat u er de deur niet voor uit hoeft. Onze ervaring heeft geleerd dat het soms (gelukkig maar zelden) voorkomt dat mensen niet betalen als de Akaija vooraf verstuurd wordt. Bovendien is het administratief extra werk omdat mensen soms lang wachten met betalen. Dan moeten er weer herinneringen worden verstuurd, etc. Vandaar dat we vragen om bij een eerste bestelling vooraf te betalen. Zodra wij zien dat de betaling is bijgeschreven doen wij ons best om de Akaija zo snel mogelijk te versturen. Dat kan nog dezelfde dag zijn, en als er speciale haast is (b.v. een verjaardag) zullen we dat zeker proberen, maar ook wij moeten proberen niet gestrest te raken, dus houdt u s.v.p. rekening met enkele dagen levertijd na ontvangst van de betaling.

Het handelsregister van de Kamer van Koophandel is een manier om meer informatie over bedrijven op te vragen. Ook wij staan ingeschreven in het handelsregister. Via die weg kunt u controleren of een bedrijf inderdaad wel bestaat, en u kunt desgewenst extra gegevens over dat bedrijf opvragen. U kunt dit online raadplegen op www.kvk.nl. Ons KvK-nummer is: 08153832.

Kopen via internet is tegenwoordig algemeen goed. Er zijn bij ons diverse betaalmogelijkheden.

1. Contant. Daarvoor moet u echter bij ons aan de deur komen, of ons toevallig treffen op een beurs.
2. Via bank- of giro-overschrijving. Alle gegevens zijn te vinden op het bestelformulier dat u kunt vinden bij 'Bestellen Per Post'. Voor uw moeder, of oma die mogelijk geen internet heeft is dit een handige optie. U kunt dit formulier per gewone post naar ons toesturen, of in plaats daarvan deze zelfde gegevens in een e-mail vermelden, maar u mag ons natuurlijk ook bellen. We stellen dan dezelfde vragen als op het formulier.
3. Via creditcard en/of Paypal. Als u een creditcard heeft kunt u kiezen voor 'Aankoop via Internet'. Dit gaat absoluut het snelste (binnen 10 minuten), maar is iets duurder vanwege de bijkomende transactiekosten. Vooral voor bestellingen van buiten Nederland is dit een heel handig en supersnel systeem.
4. Bestellen onder rembours. Dan ontvangt u de Akaija aan de deur, die u dan op dat moment betaalt. Maar... de KPN rekent daar een hoog tarief voor.
5. We zijn op dit moment, september 2009, hard bezig met een professionele webshop. Medio oktober komt die online en kunt u op verschillende manieren online betalen, zoals iDeal, Mister Cash, Giropay, Creditcard, Paypal, en diverse andere opties.

Jazeker. Momenteel zijn dat er nog maar een paar, want in eerste instantie hadden we vooral contact met therapeuten die de Akaija in hun praktijk gebruiken en ook voorschrijven.

Op de linkspagina van deze site (Zie 'Atelier' > 'meer aanbevolen links') kunt u o.a. een hoofdstukje vinden met de winkels die de Akaija in hun assortiment hebben opgenomen.

Er zijn inmiddels ook enkele tientallen therapeuten die de Akaija gebruiken.

U ziet het goed... Maar het is het allebei! Dus zowel een 'omgekeerd' pentagram als een 'rechtopstaand' pentagram.
Ik heb diep over na moeten denken en uiteindelijk heel bewust gekozen vanuit het gevoel dat ik had. Op de advertentie ziet u een Akaija waar je met een weinig fantasie ook een omgekeerd pentagram in kunt zien. De Akaija zoals die gedragen wordt is overigens met de punt naar boven, dus 'rechtop'.
Pas later begon ik te begrijpen waarom het goed is dat we het zo gedaan hebben, want daarmee wordt iets heel belangrijks duidelijk gemaakt...

Wij zijn van mening dat symbolen en getallen neutraal zijn. Het zijn mensen die er een oordeel over vellen. Zo is het getal 13 in de volksmond tot een ongeluksgetal gemaakt, terwijl het juist een transformatiegetal is waarbij je het oude achter je laat omdat je dat ontgroeid bent. In het Hebreeuws is het daarom het getal van volwassenheid. Maar niet iedereen wil veranderen en het oude loslaten. Als je b.v. geconfronteerd wordt met het verlies van je baan kan dat uitgelegd worden als negatief. Hoe ga je ermee om? Je kunt woedend zijn op die bazin die dat 'zomaar' doet, of in zak en as zitten omdat de crisis nu wel erg dichtbij gekomen is. Wat echter vaak blijkt, meestal pas achteraf, is dat het verlies van die baan een zegen blijkt te zijn geweest om je leven een nieuwe richting te geven.
Misschien was je in die baan tenslotte wel doodziek geworden vanwege de stress en de onvrede. En misschien kom je nu in de gelegenheid een hele nieuwe baan, of wellicht als eigen baas, je leven totaal te veranderen.
Maar ja... hoe ga je ermee om? Als je eindeloos blijft treuren over het verlies terwijl je er toch niets aan kunt veranderen... ga dan alsjeblieft anders in het leven staan. Gooi je inwendige roer om en kijk vooruit. Dan transformeer je, en ga je mee in de beweging van de kosmos. Dan kunnen je gidsen je eindelijk weer bereiken om je te helpen. Een boot die stil ligt luistert niet naar het roer, terwijl een boot die vaart, zelfs al is het de verkeerde kant op, bestuurd kan worden en deelneemt aan het leven.
Het hangt ervan af hoe je ermee omgaat, wat je erin wilt zien.

Een ander voorbeeld: kijk bijvoorbeeld naar het kruis waaraan Jezus vastgenageld heeft gezeten. Van oorsprong is het een symbool van Liefde, van de opoffering van Jezus uit liefde voor de mensheid. Maar door alle kruistochten, heksenverbrandingen, inquisities, het 'bekeren' ofwel veroveren van Indianen- en andere natuurvolkeren, etc. vaak met het kruis voorop, zogenaamd in naam van God, heeft dit kruis ook bijsmaakje gekregen. Het wordt nu gebruikt door allerlei kerken, maar het is geen eigendom of logo van enige religie. Jezus was niet Rooms, of Luthers, of Protestants, of wat dan ook. Zijn niet-oordelen, zijn vergevingsgezindheid zelfs naar zijn verraders en moordenaars toe, zijn onvoorwaardelijke Liefde, heeft het kruis waaraan hij gestorven is gemaakt tot een symbool van Universele Liefde.

Het pentagram heeft net zoiets meegekregen. Het is namelijk een essentieel symbool in de Heilige Geometrie. Het bestaat uit louter lijnen die de Phi-ratio weergeven, en die verhouding, die alles te maken heeft met de Gulden Snede, staat aan de basis van de gehele Schepping, hetgeen je snel zult ontdekken als je je daarin gaat verdiepen. Lees daarvoor b.v. de boeken van Drunvalo Melchizedek. Bovendien is het pentagram, net als trouwens elk symbool, van oorsprong niet vlak, maar 3-dimensionaal. En dan ontdek je ineens dat als je het pentagram 'op z'n kop' zet (maar wat is op z'n kop?) en tevens een tikkeltje naar je toe kantelt, dat er dan een symbool te voorschijn komt dat niets minder is dan een hart omringd door de cirkel van 'Wij', ofwel "Jouw hart is beschermd". Dat is het symbool dat Linda heeft doorgegeven. De Akaija bevat namelijk beide symbolen, afhankelijk van hoe je ernaar kijkt. Als dat niet een symbool van Universele Liefde is...

Vreemd eigenlijk als je erover nadenkt. Misschien was dat wel de gedachte van sommige krachten in het verre verleden geweest... om zich een universeel symbool toe te eigenen en het door hun acties een negatieve bijklank te geven, waardoor de helende krachten ook niet ontdekt zouden worden. Misschien is het dan nu eindelijk tijd om het symbool te tonen en duidelijk te maken waar het uiteindelijk om gaat: Universele Liefde. Wij zijn Een. 'Wij' betekent tenslotte 'iedereen'... ook de slechterik, en de wijze, ook de heilige, maar ook de moordenaar, het kind, het slachtoffer, de vogel boven je, ook de boom in je tuin en je overleden vader, ook de Aborginal, en de Indiaan, net als het bleekgezicht, en de Tutsi, de Hutu, maar... ook jij met al je goede... en je slechte eigenschappen.

Overigens wordt de Akaija andersom gedragen, met 1 punt boven en 2 punten beneden.

Het is maar wat je erin wilt zien.

Tot voor kort was hier de link te vinden naar het verhaal 'De Vijfde Dag'. Dit verhaal stond aan de basis van een boek dat inmiddels bij de uitgeverij ligt en binnenkort (juli 2009) in de boekhandel te vinden zal zijn (en ook via de website verkocht zal gaan worden). Tevens staat dit verhaal aan de basis van het ontstaan van de Akaija. Het boek heeft als titel gekregen 'Kiezen voor Vrije Keuze'. Voor meer informatie zie hier.

De Akaija is onderzocht door het laboratorium van Masaru Emoto in Europa. Masaru Emoto is de man die waterkristallen fotografeert van water op het moment van bevriezen.
Water blijkt informatie vast te kunnen houden en aan de kristallen is dat af te zien. Een fles water die tussen geluidsboxen heeft gestaan en heeft 'geluisterd' naar muziek van Bach laat veel mooiere kristallen zien dan water dat naar sommige soorten 'moderne' muziek heeft geluisterd. De mooiste kristallen ontstaan als water wordt 'bezwangerd' met de woorden Liefde en Dankbaarheid.

Masaru heeft zich een doel gesteld, en dat is de hele wereld, en dan vooral de kinderen, ervan te overtuigen dat dat wat wij denken en zeggen, van invloed is op alle levende wezens om ons heen. Hij vroeg b.v. een groep kinderen om thuis 2 afgesloten potjes met gekookte rijst te bewaren. Tegen het ene potje moesten ze dagelijks nare dingen zeggen, zoals: "Ik haat je. Je bent lelijk." Etc. Tegen het andere potje moesten ze positieve dingen zeggen, zoals: "Ik hou van je. Je bent goed. Wat ben je mooi!"
Na twee weken bevatte het eerste potje een bergje beschimmelde prut. Maar in het andere potje was geen sprake van schimmelvorming. De rijst was gefermenteerd.

Als je dan bedenkt dat wij mensen voor meer dan 70 procent uit water bestaan....

Zowel de zilveren als de gouden Akaija is onderzocht. De foto's die hieruit ontstaan zijn, zijn bij ons ter inzage aanwezig. Bovendien zullen we ze bij ons hebben op alle beurzen waaraan we deelnemen (o.a. de Paravisie Manisfestatie en de regelmatig terugkerende Paranormaalbeurs in Rijswijk). De foto's zijn heel mooi geworden en ofschoon we deze foto's graag zouden willen publiceren op de website, hebben we echter besloten om geen contract met Hado Life Europe (Emoto's vestiging in Liechtenstein) aan te gaan vanwege de financiële consequenties die zo'n contract met zich meebrengt, waardoor we hiervoor geen toestemming hebben.

Zie voor meer informatie over waterkristallen de website van Hado Life Europe: http://www.hado-life-europe.com/

Dat heb ik geprobeerd. In het begin (eind 2005) heb ik tientallen Akaija's helemaal met de hand gemaakt. Per Akaija was ik daar uren mee zoet. Ik heb geen opleiding in Schoonhoven (School voor Edelsmeden) genoten, maar heb m'n kennis via cursussen opgedaan en toen ik dat een beetje beheerste heb ik Linda's erfenis gebruikt voor het verbouwen en inrichten van een kamer met alle gereedschappen, materialen en apparatuur. Misschien wat naïef, maar het duurde nogal lang voor ik begreep dat bijna geen enkele edelsmid in staat is om elk sieraad geheel met de hand te maken en z'n werk met plezier te blijven doen, en daar ook nog van te blijven bestaan. Bijna alle sieraden die gereproduceerd worden, worden gegoten en afgewerkt.

Dus we gingen op zoek: wie kan de Akaija voor ons reproduceren?
Reproduceren van sieraden houdt meestal in dat er van een moedermodel een mal gemaakt wordt, die vervolgens gebruikt wordt om via de verloren-was-methode en vacuüm-gieten replica's te vervaardigen, die vervolgens al dan niet machinaal of handmatig afgewerkt worden.
Zou het al een probleem geweest zijn om gieterij voor een 'normaal' sieraad te vinden... voor de Akaija bleek dat nog veel moeilijker te zijn. Het probleem is namelijk dat de Akaija een zogenaamde 'holle draadvorm' is. Europeanen denken in 'machines' om werk uit handen te nemen. Maar... machines kunnen niet goed met de Akaija overweg. De vorm vormt een probleem. Het duurde even voor wij dat ontdekten, want wat bleek, nadat we 6 gieterijen en zelfs 2 tandtechnische laboratoria met de Akaija hadden geconfronteerd: ze kunnen het niet! Op 1 gieterij na, maar afwerken konden ze geen van allen.
Ik voelde en wist dat hier hoe dan ook een oplossing voor moest komen, want ik zat intussen al maanden bijna niets anders meer te doen dan aan de Akaija werken, met alles dat erbij komt kijken, maar vooral dus het afwerken ervan. Vroeg of laat zou ik dit niet meer kunnen volhouden, zeker niet als de Akaija bekender zou gaan worden. Er is in nu, in augustus 2007, zelfs al een artikel over de Akaija in het tijdschrift Paravisie verschenen! Dus wie weet wat er nog kan gebeuren zo.

We hadden nu dus 1 gieterij in Nederland die een goede kwaliteit van gieten levert, maar het afwerken moest ik nog steeds zelf doen. De gouden Akaija's worden overigens nog steeds op deze manier gedaan.

Voor de zilveren Akaija hebben we, op aanraden van een specialist op dat gebied, eind 2006 een andere oplossing gevonden. Het is een heel verhaal geworden en ik zou u willen uitnodigen om het gehele verslag hiervan te lezen. Eigenlijk is het een ontdekkingsreis van twee mensen die niet weten waar ze in verzeild zijn geraakt, en alles zelf moeten uitvinden, met bijbehorende fouten en blunders. En dat allemaal op gang gebracht door die dekselse overleden vriendin van me: Linda. Misschien m'n eigen schuld trouwens: ik heb haar zelf gevraagd me te inspireren. En jawel hoor...
Het is in eerste instantie geschreven vanuit internetcafe's gericht aan onze vrienden en aan enkele 'Akaija-fans' om ze maar zo te benoemen. Daar zullen ze geen probleem mee hebben, vermoed ik. Inmiddels zijn er foto's aan toegevoegd. Dus... bij deze leest u alles in een 3,5Mb groot PDF-bestand: Akaija Goes India.

Jazeker! Hier hebben we zelfs hele goede ervaringen mee.
Eigenlijk zouden we deze vraag als onderdeel bij de 'ervaringen' moeten zetten, en dat zal ook nog wel gebeuren, maar het is leuk om er hier wat aandacht aan te besteden.
Wat we al een aantal keren gehoord hebben is dat katten nogal eens 'vreemd' reageren op mensen die een Akaija dragen. We hoorden van een vrouw die bevriend is met een katteneigenares, dat altijd als zij op bezoek kwam de kat direct verdween en zich niet meer liet zien ook. De kat moest gewoon niets van haar hebben. Toen zij voor het eerst met een Akaija om haar hals op bezoek kwam deed deze kat iets dat zij nog nooit gedaan had: ze ging op de grond voor de vrouw zitten en bleef haar een hele poos gebiologeerd aan zitten staren. De eigenares merkte verbaasd op: "Wat doet die kat gek!" Ze zei dat ze haar kat nog nooit zoiets geks had zien doen. Uiteindelijk draaide de kat zich om, wilde weglopen, maar bedacht zich toen en draaide zich en ging weer naar haar zitten kijken.
Ditzelfde hebben we al meer gehoord van mensen die bij katten op bezoek komen. Opvallend is ook dat het nogal eens gebeurt dat katten de hele tijd aan de Akaija willen zitten. Nou vinden katten al gauw iets dat hangt en beweegt leuk (zoals ik uit jarenlange ervaring weet, want ik ben gek op poezen), maar het wordt wat anders als paarden dit gedrag beginnen te vertonen. Dit overkwam een man die op een dag bij ons thuiskwam. Hij vertelde dat hij in een bos had gewandeld waar ook halftamme/wilde paarden rond lopen. Deze paarden waren naar hem toe gekomen en likten hem op zijn borst waar de Akaija hing. Dat vond hij zo bizar dat hij het enthousiast in geuren en kleuren stond te vertellen.
Paarden reageren overigens heel gevoelig op de Akaija. We hebben in 2006 een klein experiment gedaan in overleg met een aantal paardeneigenaressen. In ruil voor een regelmatige 'update' kregen deze paarden een Akaija omgehangen om te kijken hoe ze hierop zouden reageren. De reacties waren opmerkelijk.
Bij twee paarden van 1 eigenaresse, werden Akaija's omgehangen, maar zonder overleg met de paarden zelf. Het ene paard deed er 5 minuten over en het andere paard 24 uur, maar toen ze eenmaal hadden ontdekt wat er aan de hand was hadden ze hun Akaija in no-time afgeschuurd en platgetrapt. Ze voelden iets, begrepen het niet, en wilden direct vanaf. Achteraf bezien had dit met de paarden overlegd moeten worden, namelijk dat ze iets kregen dat hen zou helpen.
Een paardeneigenaresse in Zeeland, met drie paarden in de wei, kreeg 2 Akaija's. Zij overlegde dit wel met haar paarden. Twee van haar paarden hadden wat problemen, niet heel extreem, maar wel lastig. Het ene paard was al redelijk oud en had diverse gezondheidsklachten. Het andere paard was in haar jeugd niet goed behandeld door de vorige eigenaar en had gedragsproblemen. Het derde paard mankeerde eigenlijk niets, vandaar dat we het niet nodig vonden die een Akaija te geven.
Dat was een foute gedachte. Dit derde paard was zeer ontstemd en teleurgesteld, waarschijnlijk zelfs jaloers, en likte voortdurend bij de andere paarden waar de Akaija hing. We kregen een telefoontje wat er aan de hand was, en besloten nog een Akaija te sturen. Toen dit paard zelf ook een Akaija om had was het ontzettend trots en we hoorden enthousiaste verhalen over hoe zij door de wei liep te stappen. Zij hoorde er nu helemaal bij.
Opmerkelijk was dat ze niet meer aan de Akaija's mocht zitten. Zodra ze dat deed werd ze door de paarden zachtjes, maar nadrukkelijk gebeten. Afblijven dus. (Deze reactie hebben we van meerdere paardenbezitters/sters gehoord.)
Opvallend was dat de plek rondom de Akaija bij een van de andere paarden vele dagen of zelfs enkele weken, duidelijk veel warmer was dan de rest van haar vacht. Beide paarden kregen oude kwalen en klachten tijdelijk hernieuwd terug. Een van de paarden kon zelfs een dag lang niet opstaan. Ook kwam er een tijd lang etter uit een klein wondje, dat volgens de eigenaresse een goed teken van ontgifting was. Ze hoefde het wondje alleen maar schoon te maken en na verloop van tijd sloot het vanzelf. Het andere paard is veel rustiger geworden en ook veel handelbaarder. De vrouw zei dat er over de hele linie continue verbeteringen te zien was en te zien bleef. Ook na meer dan twee maanden. En zelfs een jaar later was ze nog steeds zeer blij met de Akaija's.
Een andere reactie was bij twee oude herdershonden (van verschillende eigenaren) met incontinentieproblemen. Deze incontinentie problemen zijn bij beide honden helemaal of bijna helemaal verdwenen.
Mocht u trouwens speciaal voor uw huisdier of b.v. voor uw paard een Akaija willen bestellen: we hebben hiervoor een speciale regeling. Informeert u hiernaar.

Het antwoord ligt in de naam 'Akaija' zelf. 'Akaija' betekent Wij, en 'Akaija' betekent numerologisch '111111'. Dus 'Wij zijn Een'.
Opmerkelijk is tevens dat de K (1 letter) zich splitst in twee enen (11) en dat de IJ (2 letters) samengevoegd worden tot een 1. Ofwel: splitsing en fusie...
Datzelfde zie je terug in de Akaija... kijk naar de cirkel... ervanaf splitst zich een draad, gaat naar boven, naar beneden, naar boven en fuseert weer met de cirkel.

Onze weg op Aarde, van incarnatie naar incarnatie, is precies wat de Akaija vertelt... je splitst je af van de Godsbron, de Oerkracht, het Een-Zijn, volgt je weg op Aarde, doet ervaringen op, en keert uiteindelijk weer terug in de... Eenheid. Elk leven voltrekt zich volgens dat patroon, maar onze hele ziele-evolutie met alle incarnaties, volgt ook dat patroon. Een zich herhalend patroon binnen een groter patroon, dat is heilige geometrie in beweging. Een vortex-spiraal dus, want na elk leven bevindt je je op een hoger bewustzijnsniveau (al dwalen we soms tijdelijk af). Toch zal iedereen uiteindelijk altijd de weg naar het Licht vinden, niemand uitgezonderd.

Momenteel leven we in een tijd waarin we als gehele planeet Aarde aan het begin van grote veranderingen staan. Of eigenlijk er middenin zitten. Tevens beseffen we dat er sterke krachten (multimediale bedrijven op het gebied communicatie, farmacie, telecom, energie, voedselvoorziening en militair) in het spel zijn die ons proberen te weerhouden een sprong in onze evolutie te maken. Het doel van deze krachten is om ons het idee te geven dat we afgesneden zijn van de kosmische Oerbron, Alkracht, Godsbron. Middels electromagnetische frequenties worden we met zoveel 'lawaai' bestookt dat de subtiele liefdesfrequenties overstemd worden. We worden verzwakt en afhankelijk gemaakt. Maar... vergeet nooit hoe sterk je bent!!! Daar zijn deze krachten namelijk ontzettend bang voor... de kracht die Wij in onszelf hebben. Wij hebben kunnen ons verbinden of ons afsplitsen, we zijn oneindig creatief, wij hebben zelf de keuze wat we willen doen met de tijd die ons gegeven is. Wij hebben Vrijheid van Keuze, hebben een Vrije Wil.

Besef echter dat deze krachten een uitstekend middel zijn om jezelf sterker te maken. Goed oefenmateriaal dus. Blijf bij jezelf. Blijf zelf verantwoordelijk voor jouw leven. Blijf in liefde. Blijf zoeken naar vredelievende oplossingen waarbij geen verliezers nodig zijn. Wees je bewust van alle hulp van Boven die we krijgen. Laat je niet bang maken door alle verhalen over wereldvernietiging, doemscenario's, mind-control, etc... Het speelt een rol, natuurlijk, wees je er bewust van, maar... laat je niet bang maken! Richt je op de toekomst, op positiviteit, op Licht. Dan neem je de juiste beslissingen. Niet vanuit angst.

Deze periode maakt deel uit van onze weg door het Uni... (=Een)... versum. Eenheid.... splitsing... ervaren... fusie... Eenheid.... splitsing... fusie... eenheid.... splitsing... fusie... Eenheid.... the road continues.... the neverending story... We are One.

De Akaija is een hulpmiddel om u daaraan te herinneren. Hij is niet zelf de verbinding tot..., maar versterkt wel uw energieveld, uw biofield, houdt uw energiestroming gaande, waardoor u beter beschermd bent tegen negatieve invloeden, waardoor u het contact vanuit uzelf makkelijker kunt aangaan, omdat u minder afgeleid wordt door b.v. straling. Hij her-innert u eraan dat u deel uitmaakt van het geheel, dat altijd hebt gedaan, en nooit afgescheiden bent geweest.

Afgescheiden zijn is een illusie.

Dit lijkt een vreemde vraag, maar is hier wel degelijk op zijn plaats, en wel hierom...

Mensen denken vaak dat zij in hun eentje niets kunnen doen. En dus vinden velen van ons het helemaal niet erg om een leeg bierblikje uit de auto te gooien. Wat maakt dat ene blikje nou uit? Of om geen moeite te doen een paar minuten per dag positieve gedachten naar onze moeder Aarde te sturen. Mensen nemen dan ook niet meer de moeite om te staan voor vrede, voor eerlijkheid, voor openheid. Wat maakt 1 persoon nou uit?

Met die houding geven zij aan dat zij zich afgescheiden voelen, afgescheiden van het geheel, niet meer één.

In de kosmos is het zo dat als 1 persoon de omslag maakt naar het Licht, dit door het hele universum gevoeld wordt!
Zonodig wordt alles uit de kast getrokken om die ene persoon te helpen, op het juiste moment, met alle kracht en liefde die nodig is. Maar altijd vanuit vrijheid, vanuit vrije keuze! Nooit bepalend. Daarvoor is ontzettend veel onvoorwaardelijke Liefde nodig. En die is er, altijd, overal om ons heen. Alleen de gedachte, de instelling dat wij alleen zijn, maakt dat wij niet ervaren. Dat is namelijk wat degenen die niet in het Licht zijn jou willen doen geloven... dat jij 'slechts' een eenling bent, dat jij geen recht op geluk, en geen Liefde verdient. Zeg nou zelf... geloof je dat werkelijk???

Nee? Eigenlijk weet je het antwoord allang, maar... leef er dan naar! Besef dat wij zijn niet alleen zijn. Jij bent niet, en nooit, alleen. Wij allen, samen, zijn één! Afgescheidenheid bestaat alleen in jouw eigen denken. De Akaija wil je laten zien dat je altijd een keuze hebt om je weg te veranderen, anders in het leven te gaan staan. En elke weg, elke keuze, elke transformatie brengt je uiteindelijk toch weer terug op de cirkel van Wij. En welke richting dan ook, linksom of rechtsom... er is geen oordeel over de juiste weg, alleen de vrijheid om steeds keuzes te maken. Zelfs als je alles fout doet word je geholpen in liefde. Dat is onvoorwaardelijke liefde. Dat is Eén-zijn!

Dit is wat de Akaija u wil zeggen. Afgezien van zijn helende werking, is deze symboliek, deze boodschap, deze gedachte... waar het werkelijk om gaat.
Ik wil u hiermee niet duwen om maar zoveel mogelijk Akaija's te kopen. Ook een afbeelding van de Akaija, of slechts de visualisatie, de herinnering van de beweging van de Akaija, zet uw energiesysteem al in beweging. Doe je ogen dicht en volg in gedachten het pad van de cirkel. Twee keer per omwenteling krijg je een keuze... Wil je op de cirkel blijven, of durf je het aan een keuze te maken voor het onbekende, voor een nieuwe stap in je leven, voor een nieuwe incarnatie, voor een verandering. Als je die keuze maakt voor een andere weg, zult je ontdekken dat je omhoog, omlaag en weer omhoog gaat. Misschien ga je over grote hoogten, door diepe dalen, en weer over grootte hoogten, maar je keert uiteindelijk terug op de cirkel. Wijzer, liefdevoller, en gegroeid. Het gaat er in dit leven niet om om het eind te bereiken. De weg is het doel. Al wat wij te doen hebben is te beslissen wat we doen met de tijd die ons gegeven is (Tolkien, Gandalf's woorden uit 'The Lord of the Rings'). Wij allen zijn op weg, keren steeds weer terug op de cirkel van het leven, en gaande onze, soms moeilijke, weg krijgen we alle hulp die we nodig hebben. De Akaija herinnert u daaraan.

Dante's Prayer, van zangeres Loreena McKennit heeft dit heel mooi verwoord in de woorden 'Remember Me'. In het Engels betekent 'to remember': herinneren. Het is een heel mooi woord met een diepe betekenis. 'Re-member' betekent: weer deel maken van. En... 'mem' betekent 'moeder'. Maak mij weer deel van jouw innerlijk, van jouw gedachten... Her-inner mij! The Circle of Life.

De kracht van 1 persoon is the Power of One. Denk aan de film met de gelijknamige titel... Eén persoon maakt een verschil in het door apartheid verdeelde Zuid-Afrika. Apartheid... betekent dat niet 'afgescheiden zijn'? Elk van ons heeft de kracht om het universum te veranderen. Vanuit eenheid! 'Wij zijn Eén' betekent dat ieder van ons de wereld kan redden. Die gedachte is in staat om ons door 2012 heen te brengen naar een nieuwe tijd, een nieuwe wereld.

"En zie ik zag... een nieuwe wereld" Wie had dat ook alweer gezegd?

Ziehier de lyrics van het lied van Loreena McKennit, geschreven na het overlijden haar man. Voor een kort fragment van deze song verwijs ik u naar de officiële website van Quinlan Road: www.quinlanroad.com.

When the dark wood fell before me
And all the paths were overgrown
When the priests of pride say there is no other way
I tilled the sorrows of stone
I did not believe because I could not see
Though you came to me in the night
When the dawn seemed forever lost
You showed me your love in the light of the stars

Cast your eyes on the ocean
Cast your soul to the sea
When the dark night seems endless
Please remember me

Then the mountain rose before me
By the deep well of desire
From the fountain of forgiveness
Beyond the ice and the fire

Cast your eyes on the ocean
Cast your soul to the sea
When the dark night seems endless
Please remember me

Though we share this humble path, alone
How fragile is the heart
Oh give these clay feet wings to fly
To touch the face of the stars
Breathe life into this feeble heart
Lift this mortal veil of fear
Take these crumbled hopes, etched with tears
Well rise above these earthly cares

Cast your eyes on the ocean
Cast your soul to the sea
When the dark night seems endless
Please remember me
Please remember me

Als je oplet zul je merken dat deze woorden heel veel gebruikt worden, in alle lagen van de bevolking. Zelfs Obama liet deze term vallen tijdens de verkiezingen in een van zijn speeches.
Ongeacht welk geloof je hebt, of niet hebt... iedereen zal begrijpen dat we met elkaar verbonden zijn.

Denk maar eens aan met wie je verbonden bent op het moment dat je een boterham eet met aardbeienjam (om maar iets te noemen).
-Je hebt gewerkt om geld te verdienen om brood, boter en jam te kopen. Je Werkgever en je Collega's zijn met je verbonden, want zonder hen kun je je werk niet doen. Maar zonder Jou kunnen zij ook niet werken.
-Je bent naar de winkel gegaan. Hoeveel mensen werken daar?
-De boer heeft graan verbouwd, geoogst en verkocht op de veiling. Zonder Boer geen Graan, maar... zonder Zon, zonder Aarde, zonder Water... geen Graan.
-De veeboer heeft koeien. De koeien leven van gras en produceren melk voor je boter. Je bent dus verbonden met Gras, Zon en Koeien, en met de Veeboer.
-De tuinder heeft Aardbeienplanten voor jam. Zonder Planten, en dus zonder Zon, en zonder Tuinder... geen jam.
Het verbindende element is aandacht... Liefde. Zonder aandacht voor elk element in deze keten komt er niets tot stand. Misschien vind je 'Liefde' een hoogdravend woord, maar als het niemand iets kon schelen, dan bestonden wij niet. Ook al is er maar 1 in bovengenoemde keten van mensen, dieren en planten die het niets kan schelen, dan zou deze keten verbroken worden en ontbreekt er iets op je bord.

Het besef dat ook jij onderdeel bent van vele verschillende ketens van mensen, dieren, planten en niet in de laatste plaats van de Aarde en de Zon die in elke keten aanwezig zijn, maakt dat je gewaardeerd wordt om wie je bent. Dat besef zijn we met ons allen vaak kwijtgeraakt. Dankbaarheid heet dat. Masaru Emoto's mooiste waterkristal is niet voor niets 'Dankbaarheid'. Dat besef wordt ons, door onze moderne beschaving/leefstijl/programmatie steeds meer afhandig gemaakt. Mag ik u daarom nog iets vertellen?

We zijn in slaap gesust door onze moderne, van alle gemakken voorziene leefstijl. En we vinden dat we het goed hebben. Wij in het rijke Westen hebben alles en willen graag andere landen vertellen hoe het moet.
Maar dit is wat we ervoor op hebben gegeven:

1. We kunnen proeven.
Maar in bijna al ons eten zit suiker. Om de smaak te verbeteren bevat ons eten smaakversterkers, gistextracten, vele kleur-, geur- en smaakstoffen. Om ze sneller te laten groeien worden alles 24 uur per dag verlicht met kunstlicht, waar geen levenskracht in zit. Om bederf tegen te gaan wordt ons eten bestraald, en wordt zelfs het laatste beetje levenskracht gedood. Bovendien worden er tijdens het groeiproces insecticiden toegevoegd. Ons moderne eten bevat bijna geen levenskracht meer, en is vaak zelfs niet eens meer voedend, maar ziekmakend. Maar dat wat ons werkelijk voedt is die levenskracht in ons eten, de kracht van het Universum, de kracht van het Licht. Ik heb een tijdje geprobeerd op Licht te leven, dus zonder eten en drinken te leven. Dat is me bijna gelukt. Het was de tijd nog niet. De belangrijkste ervaring die ik daarbij wel opdeed was dat ik maandenlang op enkele stukjes brood per dag kon leven. In feite leefde ik voor een groot deel inderdaad op Licht, op kosmische energie, die door m'n organen werd omgezet in voedingstoffen voor m'n lichaam, in plaats van dat m'n organen stoffelijke materie moesten afbreken ten koste van veel energie. Nog nooit heb ik zo weinig slaap nodig gehad en voelde ik me zo energiek en levenslustig. In dit tijd schilderde ik enkele van m'n mooiste schilderijen en ook kreeg ik een heel bijzonder contact met m'n overleden vriendin Linda. Dat contact staat indirect aan de basis van de Akaija.

2. We kunnen horen.
Hoort u nog? Heeft u (als u in een dorp of stad woont) dan weleens op een zondagmorgen heel vroeg uw hoofd buiten het raam gestoken? Wat is het dan stil buiten he? Je hoort de wind in de bomen, je hoort de druppels van de bomen op de grond vallen. In de verte hoor je de roep van een vogel echoën tussen de bomen. Iets later op de ochtend hoor je dat niet meer. Wat je dan wel hoort is een dreun van mechanische geluiden (vooral auto's, airco's, vliegtuigen, t.v.'s, etc etc) op de achtergrond. Dat is echter geen achtergronddreun, maar een voorgronddreun, want je hoort niets anders meer. En nog later op de dag hoor je zelfs die dreun niet meer, want alles om ons heen maakt lawaai. Je beseft het niet eens meer, en je denkt dat dat normaal is.

3. We kunnen zien.
Wat ziet u dan nog? Heeft u wel eens de sterrenhemel gezien? (om maar 1 voorbeeld te noemen)
Van het zien van een echte sterrenhemel word je stil. Je gaat fluisteren. Ver buiten de stad, op zee, in de bergen, in de woestijn en in uitgestrekte natuurgebieden kun je de sterren nog zien. Zelfs tot op de horizon kun je ze waarnemen en de Melkweg licht op als een gloeiende rivier van tienduizenden sterren pal boven ons hoofd... vlakbij. Op zulke momenten voel je je verbonden met de kosmos.
Wij hebben ons land overdekt met kunstlicht om de Zon te vervangen. Zelfs aardbeien groeien vaak alleen onder kunstlicht (heel mooie aardbeien hoor, maar zonder smaak noch kraak, en dus geen levensenergie). We nemen op heldere nachten misschien nog tweehonderd sterren waar. Het is nergens meer donker en er bestaan zelfs plannen om in de ruimte reflecterende schilden op te hangen zodat we energie kunnen besparen op de verlichting.

4. We kunnen voelen.
Wat voelt u dan nog? Voelt u zich nog verbonden? Voelt u zich nog deel uitmaken van allen om ons heen, van uw tuin, van de natuur, van de mensen, van de kosmos? Of bent u alleen maar druk druk druk om te (over)leven in deze gestresste samenleving.

We hebben ons geïsoleerd, afgescheiden. Letterlijk! We hebben dat met ons laten doen.
Onze huizen zijn dubbelwandig, zelfs de ramen zijn van dubbel glas. Het houdt de warmte binnen en geluiden buiten. Begrijpelijk, want er is buiten altijd zoveel lawaai. Veel mensen hebben het koud, want hun energie stroomt niet meer. Extra isolatie, een electrische deken, vloerverwarming bieden kunstmatige oplossingen. Maar waarom stroomt onze energie niet meer? Wat zou dat zijn?
Onze huizen en flats zijn voorzien van betonvlechtwerk, staaldraad. Dat veroorzaakt het zogenaamde sick-building-syndroom. Een stalen kooi schermt ons af van de Schumannfrequentie, de trilling van de Aarde, onze biologische klok. Voedende energieën bereiken ons niet meer.
We omringen ons met electro-magnetische frequenties, een deken van kunstmatige trillingen.
We eten steeds meer synthetische voedingsstoffen waar geen liefde, geen energie, geen werkelijke voedingswaarde meer in zit.
We schermen ons af van de natuur, van de Aarde.
We laten ons (via opvoeding, t.v. en b.v. deze website, hahaa :-) informeren over hoe we zouden moeten leven, denken, geloven, voeden, en zonder dat we het merken wordt onze mening door anderen bepaald. We hebben onszelf tot slaven gedegradeerd.

Denkt u nog steeds dat wij het goed hebben? Dat we andere landen moeten tonen hoe het moet?

Luister naar uw eigen hart, neem uw eigen verantwoordelijkheid voor alles dat u doet, neem uw eigen beslissingen... maar blijf altijd in liefde.

Is dit nou zo belangrijk? Misschien voelt u zich best heel gelukkig. Maar kunt u diep gelukkig zijn waar er zoooo ontzettend veel mensen diep ongelukkig zijn.
Maar weest u alstublieft gelukkig! Dat is goed. Dat is nodig, want dan bent u in staat een voorbeeld voor anderen te zijn, die zich aan u optrekken. U laat zich niet gek maken door de wereld om u heen, en ook niet door mijn woorden. Dat is niet mijn bedoeling. Laten we geen doemdenkers zijn, maar mensen die een Licht zijn voor anderen.

Maar... misschien zit ik nu te preken, of ben ik een roepende in de woestijn. Vergeef me.
Reeds als klein kind in de 60-er jaren wilde ik de wereld verbeteren en trok ik me het lot van de dode vissen in de Rijn aan, tekende ik een sterrenhemel op de muur van mijn kinderkamer en wat later, toen ik 13 jaar was schreef ik verhaaltjes over zeemeerminnen en nimfen die de natuur beschermen tegen boosaardige indringers, en vroeg ik me af hoe we onze wereld kunnen helpen. Misschien was ik een nieuwetijdskind destijds, maar die term bestond nog niet, dus was ik gewoon wat vreemd, haha.
Misschien daarom dat de Akaija op mijn pad gekomen is.

Dus maak je borst maar nat... er worden tegenwoordig honderdduizenden nieuwetijdskinderen geboren. En als die volwassen worden.... :-)

Ik denk dat de gedachte 'Wij zijn Een' een belangrijke is in deze wereld. Die gedachte wil ik graag kracht bij zetten.

Nogmaals... vergeef me deze uitwijding. Ik draaf misschien een beetje door. Maar... Dank u voor het aan'horen'.